حضرت حافظ — Master Hâfez

خواجه حافظ شیرازی، ملقب به «لسان‌الغیب»، برجسته‌ترین غزل‌سرای تاریخ ادبیات فارسی است. او در قرن هشتم هجری در شهر شیراز متولد شد و تمام عمر خود را در این شهر سپری کرد. طبیعت زیبا و فضای فرهنگی شیراز، تأثیر زیادی روی فکر و شعرهای حافظ داشت. موضوع اصلی و محور کلیدی در اشعار حافظ، «عشق» است. حافظ عشق را سرچشمه تمام زیبایی‌ها و معنای اصلی زندگی می‌داند. او در غزل‌هایش با زبانی بسیار روان از آزادی اندیشه، راست‌گویی و مهربانی دفاع می‌کند. حافظ با ریاکاری و ظاهرسازی مخالف بود و همیشه مردم را به مهربانی و یک‌رنگی دعوت می‌کرد. شعر حافظ چند لایه و پر از مفهوم است، برای همین هر کس با هر حسی می‌تواند برداشت خودش را از آن داشته باشد. همین ویژگی باعث شده «فال حافظ» بخش مهمی از فرهنگ ما ایرانی‌ها بشود تا در جشن‌هایی مثل نوروز و شب یلدا یا موقع تصمیم‌گیری‌های مهم، با تفأل به دیوانش آرامش و راهنمایی بگیریم. حافظیه شیراز فقط یک آرامگاه نیست، بلکه مرکز فرهنگی این شهر است و سالانه میلیون‌ها گردشگر از آن دیدن می‌کنند. شهرت حافظ از ایران هم فراتر رفته؛ تا جایی که بزرگان جهان مثل گوته، شاعر معروف آلمانی، شیفته شعر او شدند. حافظ شعر فارسی را در دنیا به اوج زیبایی و اعتبار رساند.