فروغ فرخزاد — Forugh Farrokhzad

فروغ فرخزاد متولد سال ۱۳۱۳ خورشیدی از برجسته‌ترین و اثرگذارترین شاعران سبک نو در ادبیات معاصر ایران است. او در تهران متولد شد و در خانواده‌ای انضباطی رشد کرد. فروغ از همان سنین کم به شعر و ادبیات علاقه‌مند شد و خیلی سریع مسیر متفاوتی را در ادبیات فارسی باز کرد. او نه تنها یک شاعر فرهیخته، بلکه هنرمندی چندبعدی بود که در عرصه سینما و فیلم‌سازی نیز مستند ارزشمند «خانه سیاه است» را ساخت. مسیر شعری فروغ به دو بخش مشخص تقسیم می‌شود. او در سه دفتر شعر نخست خود به نام‌های «اسیر»، «دیوار» و «عصیان»، بیشتر به بیان احساسات شخصی و نقد محدودیت‌های اجتماعی پرداخت. اما با انتشار شعر «تولدی دیگر»، تحول عمیقی در اندیشه و زبان شعری او رخ داد. فروغ در این دفتر و همچنین کتاب «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد»، به مسائل بنیادین هستی، گذر زمان، انسان معاصر و هویت اجتماعی نگاهی بسیار عمیق انداخت. ویژگی برجسته شعر فروغ، به‌کارگیری زبان محاوره‌ای روزمره در قالبی کاملاً فصیح و استوار است. او مسائل ساده و ملموس زندگی را به مفاهیم عمیق انسانی و معنوی پیوند می‌زد. محور اندیشه فروغ بر پایه راستی، ایمان به تغییر و امید به آینده استوار بود. او معتقد بود که تنها اثر هنری و کلام صادقانه است که در گذر زمان زنده می‌ماند. فروغ در اسفند ۱۳۴۵ و در سن ۳۲ سالگی بر اثر تصادف اتومبیل درگذشت. آثار او تا به امروز به زبان‌های گوناگون دنیا ترجمه شده و نقش مهمی در معرفی شعر نو فارسی به مخاطبان جهانی ایفا کرده است.