نظامی گنجوی — Nezâmi Ganjavi

حکیم نظامی گنجوی یکی از بزرگ‌ترین شاعران و داستان‌سرایان ایران در قرن ششم هجری است. او در شهر گنجه زندگی می‌کرد و برخلاف برخی از شاعران زمان خودش، هرگز برای پول چاپلوسی شاهان را نکرد. نظامی علوم مختلف مثل ریاضیات، ستاره‌شناسی، تاریخ و دانش‌های اسلامی را کاملاً آموخته بود و از این دانش بزرگ برای نوشتن داستان‌هایش استفاده می‌کرد. او در تعریف کردن داستان‌های منظوم و شعری در زبان فارسی ماهر بود. شهرت اصلی نظامی به خاطر پنج کتاب شعر اوست که به «پنج گنج» یا «خمسه» معروف است. او در این مجموعه‌ها داستان‌های معروفی مانند «خسرو و شیرین»، «لیلی و مجنون»، «هفت‌پیکر»، «اسکندرنامه» و کتاب پندآموز «مخزن‌الاسرار» را به شعر درآورد. نظامی در این قصه‌ها علاوه بر سرگرم کردن خواننده، درس‌های مهمی درباره عدالت، راست‌گویی، آگاهی و دفاع از مظلومان را یاد می‌دهد. او شخصیت‌های داستانش را طوری توصیف می‌کند که خواننده احساس می‌کند آن‌ها را از نزدیک می‌شناسد. نوشته‌های نظامی الگوی بزرگی برای دانشمندان و شاعران بعد از او شد.